”Μπαρμπούτι”
Παναγιώτης Τούντας 1932
τραγ:Κώστας Ρούκουνας
Χθες το βράδυ στο μπαρμπούτι,
άντε, μου τη σκάσαν μπαλαμούτι.
Όλο μπαρμπουτήδες φίλοι,
άιντε, στ’ Αργυρού το μπιτιρίνι.
Παίζαν με γεμάτο ζάρι, άιντε
και δεν έπαιρνα χαμπάρι.
Και μ’ αφήσανε στον άσο,
άιντε κι είμαι, αδέλφι μου, να σκάσω.
Άιντε, να ζήσουν τα παιδιά του μπιτιρίνι.
Χάνω, μ’ άσοι, τρεις διακόσιες,
άιντε, και με ντόρτια, άλλες τρακόσιες.
Το ζακέτο βάζω χάμω,
άιντε, φέρνω δυάρες και το χάνω.
Φέρνω βόλτα και φουμάρω,
άιντε, ξαναπαίζω και ρεφάρω.
Τώρα, αδέλφι, ντερβισάκι,
άιντε μπαγλαμά και χασισάκι.
Γεια σου, Σαμιωτάκι μου
Στίχοι: Παναγιώτης Τούντας. Από τα σπάνια τραγούδια του Π. Τούντα με θέμα τα τυχερά παίγνια και ιδιαίτερα τα ζάρια. Πρόκειται για την πρώτη ηχογράφηση του Ρούκουνα στην Parlophone. Ορχήστρα με βιολί(Γ. Δραγάτσης), κιθάρα και καστανιέτες. Μπαρμπούτι: Τυχερό παιχνίδι με τα ζάρια. Μπαλαμούτι: Κομπίνα, εξαπάτηση. Μπεντηρίνι ή μπηντηρίνι ή μπεντερίνι: Μια πιθανή εκδοχή είναι να προέρχεται από την αραβική λέξη Μπεντέρ, που σημαίνει μεταφορικά αποβάθρα ή και λιμάνι. Σε άλλη εκδοχή μπιτιρίνι είναι η οργανωμένη μπαρμπουτιέρα. Βάζω σάνο: Βάζω τα ρέστα μου [πηγή: rebetiko.sealabs.net , Αρχείο Π.Κουνάδης]
