”Ο ισοβίτης”
Μάρκος Βαμβακάρης 1934
Στη φυλακή με κλείσανε ισόβια για σένα
τέτοιο μεγάλονε καημό επότισες εμένα
εσύ `σαι η αιτία του κακού για να με τυραννούνε
οι πίκρες και τα βάσανα να με στριφογυρνούνε
Τώρα θα κάνω έφεση μήπως με βγάλουν όξω
κακούργα δολοφόνισσα για να σε πετσοκόψω
θα σου `χυνα πετρέλαιο κι ύστερα να σε κάψω
και μέσ’ στο ξεροπήγαδο να πα να σε πετάξω
Εφτά φορές ισόβια τότε να με δικάσουν
και στη κρεμάλα τ’ Αναπλιού εκεί να με κρεμάσουν
ψήνεις ενόρκους δικαστές τους πλάνεψ’ η εμορφιά σου
και με δικάζουν ισόβια για να γινεί η καρδιά σου
Με τη ραδιουργία σου μπουζούριασα το χύτη
δίχως να θέλω μ’ έκανες να γίνω ισοβίτης
τέτοια μεγάλη εκδίκηση αν την εξεμπουκάρω
όπως τον Έκτορα ο Αχιλλεύς τον έσουρνε στο κάρο
Στίχοι:Μ.Βαμβακάρης.
Ο μικρός Μάρκος παρακολουθούσε τις αποκριάτικες αναπαραστάσεις των ζεϊμπέκηδων, που γίνονταν εκείνα τα χρόνια στην Ερμούπολη. Αυτές ήταν και οι πρώτες πηγές των μεγάλων εμπνεύσεών του.
