”Ο κόσμος απ΄ την ζήλεια του”
Βασίλης Τσιτσάνης 1940
τραγ:Στρ.Παγιουμτζής,,Στ.Κηρομύτης
Μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις,
γιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις,
γιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις,
μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις.Ο κόσμος απ’ τη ζήλεια του ζητάει να μας χωρίσει,
να κάψει θέλει δυο καρδιές, που έχουν αγαπήσει,
να κάψει θέλει δυο καρδιές, που έχουν αγαπήσει,
ο κόσμος απ’ τη ζήλεια του ζητάει να μας χωρίσει.Μην κλαις κι εγώ για πείσμα τους μπροστά σ’ όλους μια μέρα,
θα `ρθω μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα,
θα `ρθω μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα,
μην κλαις κι εγώ για πείσμα τους μπροστά σ’ όλους μια μέρα.
γιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις,
γιατί κι εμένα την καρδιά βαθιά μου την πληγώνεις,
μην κλαις μικρούλα μου γλυκιά, μην κλαις, μη μαραζώνεις.Ο κόσμος απ’ τη ζήλεια του ζητάει να μας χωρίσει,
να κάψει θέλει δυο καρδιές, που έχουν αγαπήσει,
να κάψει θέλει δυο καρδιές, που έχουν αγαπήσει,
ο κόσμος απ’ τη ζήλεια του ζητάει να μας χωρίσει.Μην κλαις κι εγώ για πείσμα τους μπροστά σ’ όλους μια μέρα,
θα `ρθω μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα,
θα `ρθω μέσα στο σπίτι σου, να σου φορέσω βέρα,
μην κλαις κι εγώ για πείσμα τους μπροστά σ’ όλους μια μέρα.
Στίχοι: Θεοχάρης Σπυρόπουλος. Μπουζούκι και τρίτη φωνή ο Β.Τσιτσάνης, κιθάρα ο Κ.Καρίπης και μπαγλαμά ο Π.Χρυσίνης.
