”Απελπίστηκα”
Μάρκος Βαμβακάρης 1960
τραγ:Γρ.Μπιθικώτσης
Τι πάθος ατελείωτο
που είναι το δικό μου,
όλοι να θέλουν τη ζωή
κι εγώ το θάνατό μου
Απελπίστηκα, μανούλα μου,
να υποφέρω,
κουράστηκα μες στη ζωή
τον Χάρο να γυρεύω
Όσο είναι η νύχτα σκοτεινή
έτσι `ναι κι η καρδιά μου
και σαν τη σιγανή βροχή
τρέχουν τα δάκρυά μου
Απελπίστηκα, μανούλα μου,
να υποφέρω,
κουράστηκα μες στη ζωή
τον Χάρο να γυρεύω
Θα πά’ να εύρω μια σπηλιά
με πέτρες και με χώμα,
εκεί θ’ αφήσω κόκαλα,
ζωή, ψυχή και σώμα
Στίχοι: Μ.Βαμβακάρης. H συνεργασία του Μπιθικώτση με τον Βαμβακάρη, βοήθησε πολύ τον συνθέτη, να επανέλθει στην μουσική σκηνή.
Ο Μάρκος το 1959 ήταν σαν να ξεκινούσε πάλι από την αρχή. Η ειρωνεία του πράγματος τον αναγκάζει να ανταγωνίζεται καθημερινά ένα τζουκ μποξ. Κι όταν το τζουκ μποξ ένα βράδυ τον κερδίζει, ο Μάρκος, που επικουρείται από το μικρό του γιο τον Στέλιο, οργίζεται, παίρνει το μπουζούκι του και εγκαταλείπει αυτή την εξευτελιστική διαδικασία.
Στο δρόμο προς το σπίτι του εμπνέεται ένα καινούργιο τραγούδι: «Τι πάθος ατελείωτο, που είναι το δικό μου… απελπίστηκα μανούλα μου να υποφέρω…»
