”Δεν παύει πια το στόμα σου”
Μάρκος Βαμβακάρης 1937
τραγ:Μ.Βαμβακάρης,Κορίνα
Δε με κόβεις μάγκα μου, βρε πια, με τα λιμά σου,
δεν περνάει γιαλάνι μου, βρε πια, για με η μπογιά σου,
τ’ ανθίστηκα βρε μόρτη, τη βιόλα που βαράς,
το ξέρω βρε τσαχπίνη μου, πως πάντα με γελάς.
το ξέρω βρε τσαχπίνη μου, πως πάντα με γελάς,
τ’ ανθίστηκα βρε μόρτη, τη βιόλα που βαράς.
Δεν παύεις πια το στόμα σου, που λες σαν τη γαλιάντρα,
ίσως και με ξελόγιασες, για να με κάνεις άντρα,
τι μου φωνάζεις κι όλο λες και μ’ έκανες ρεζίλι,
που μ’ έκανες και τα ‘χασα σαν τον Αγιό Βασίλη.
που μ’ έκανες και τα ‘χασα σαν τον Αγιό Βασίλη,
τι μου φωνάζεις κι όλο λες και μ’ έκανες ρεζίλι.
Με πήρες, με παράτησες και μ’ έκανες κουρέλι,
με πείραξες μες στη καρδιά και τώρα δε σε μέλλει,
δε με κόβεις μάγκα μου, βρε πια, με τα λιμά σου,
δεν περνάει γιαλάνι μου, πια για με η μπογιά σου,
δεν περνάει αλάνι μου, πια για με η μπογιά σου,
δε με κόβεις μάγκα μου, βρε πια, με τα λιμά σου.
Για σένανε στο σπίτι μου δε θέλουν να με δούνε,
η μάνα μου τ’ αδέρφια μου και με κατηγορούνε,
τι μου φωνάζεις κι όλο λες και μ’ έκανες ρεζίλι,
που μ’ έκανες και τα ‘χασα σαν τον Αγιό Βασίλη,
που μ’ έκανες και τα ‘χασα σαν τον Αγιό Βασίλη,
τι μου φωνάζεις κι όλο λες και μ’ έκανες ρεζίλι.
Στίχοι:Μ.Βαμβακάρης. Μαζί με τον Μάρκο στην ερμηνεία, η Κορίνα η Θεσσαλονικιά.
Ο Βαμβακάρης, μεταξύ 1933 και 1934, συνεργάζεται με τις εταιρείες ΟDΕΟΝ – ΡΑRLΟΡΗΟΝΕ, όπου επικεφαλής είναι ο Μίνως Μάτσας, ο οποίος παράλληλα γράφει στίχους για ελαφρά τραγούδια, αλλά δείχνει και μια συμπάθεια στο ρεπερτόριο του Μάρκου, που φωνογραφεί τον «Χαρμάνη» και το οργανικό «Αράπ Ζεϊμπέκικο» και περίπου άλλα 30 τραγούδια.
