”Ζηλιάρα”
Μάρκος Βαμβακάρης 1936
τραγ:Μ.Βαμβακάρης,Κ.Ρούκουνας
Αχ, κακούργα πόσο με πληγώνεις,
με τα σκέρτσα σου πώς με σκλαβώνεις,
μ’ έκανες και σαν τρελός γυρίζω,
την καρδιά μου πια δεν την ορίζω.
– Γεια σου Μάρκο από τη Σύρο
– Γεια σου Ρούκουνα απ’ τη Σάμο
Αχ, κακούργα πάψε αυτή τη ζήλια,
φίλα με με τα γλυκά σου χείλια.
Αχ, να ξέρεις πως με μαραζώνεις,
ζηλιάρα γιατί θες να με πληγώνεις.
Σαν σε πρωτογνώρισα κυρά μου,
μου ‘καψες βαθιά τα σωθικά μου,
ζηλιάρα π’ όλο θες να με θυμώνεις,
γιατί με το παραμικρό κακιώνεις.
Αχ, να ξέρεις πως με μαραζώνεις,
ζηλιάρα γιατί θες να με πληγώνεις.
Στίχοι:Μ.Βαμβακάρης.
Σφαγέας ήταν το τελευταίο από τα επαγγέλματα που έκανε ο Μάρκος, μέχρι ν’ ασχοληθεί οριστικά με το μπουζούκι και το τραγούδι. Η τελευταία δουλειά του ήταν αντίθετη με τον χαρακτήρα του και την θεωρούσε «καταναγκαστικό έργο», γιατί ο ίδιος ήταν πολύ ευαίσθητος με τα ζώα. Άλλωστε, μέχρι το τέλος της ζωής του, στην αυλή του σπιτιού του στην Κοκκινιά, είχε άλογο, γαϊδούρι, κότες, γάτες και ωδικά πτηνά.
