”Στα σίδερα με βάλανε”
Μάρκος Βαμβακάρης 1934
Στα σίδερα με βάλανε,
για τα δικά σου μάτια
Τον βλάμη που γουστάριζες,
βρ’ αμάν αμάν, τον έκανα κομμάτια
Φωτιά μεγάλη μ’ άναψες,
βρε, άπιστη γυναίκα
Μόλις θα βγω απ’ τα σίδερα,
βρ’ αμάν αμάν, θα σφάξω κι άλλους δέκα
Γιατί σε θέλω σπλάχνο μου,
ολοτελώς δικιά μου
Κι αλίμονο σου, βρε βάσανο,
βρ’ αμάν αμάν, σ’ όποιον βρεθεί μπροστά μου
Στους τοίχους βρε της φυλακής,
σίδερα το κορμί μου
Χάραξα την καρδούλα σου,
βρ’ αμάν αμάν, ασίκικο κουκλί μου.
Στίχοι:Δ.Καναρόπουλος. Μπουζούκι Μάρκος Βαμβακάρης, Κιθάρα Κώστας Σκαρβέλης
Στο τραγούδι «Το 1912» 0 Βαμβακάρης υμνεί τη Θεσσαλονίκη, ενώ παραδόξως έως τότε δεν είχε κάνει ούτε μια αναφορά σε κάποιο τραγούδι του για τον Πειραιά, την πόλη όπου ζούσε και δημιουργούσε.
