”Τα μπλε τα παραθύρια”
Μάρκος Βαμβακάρης 1938
Γυρνούσα και σ’ αντίκριζα
ψηλά στα παραθύρια
και τότε τα καμάρωνα
τα δυο σου μαύρα φρύδια
Επήγες σ’ άλλη γειτονιά
και εγώ τρελός γυρίζω
με παίρνει το παράπονο
κι ανώφελα δακρύζω
Πού να γυρίσω να σε βρω
στη γη στην οικουμένη
που έφυγες και μ’ άφησες
με την καρδιά καμμένη
Ξενοίκιασε το σπίτι σου
και έλα στη γειτονιά σου
όπως και πριν να σε θωρώ
απ’ τα παράθυρά σου
Στίχοι:Μ.Βαμβακάρης
Σύμφωνα με αφήγηση του μουσικού Παντελή Καρίβαλη, φίλου και συνεργάτη του Μάρκου, το τραγούδι αυτό αφορά σε συγκεκριμένο γεγονός που έλαβε χώρα στην Κοκκινιά, όταν γυρνώντας κάποια μέρα από τη δουλειά τους “εντόπισαν” το ωραίο κορίτσι που καθόταν στα “μπλέ της παραθύρια”, και ο ίδιος έχει συμβάλει στην τελική διαμόρφωση των στίχων.
Ο Μάρκος δίνει άλλη εκδοχή: “Και εδουλεύαμε μαζί, αλλά η μελαγχολία μου δε λέγεται, διότι δεν ημπορούσα να κοιμηθώ καθόλου, εθυμόμουν την ελεεινή, την πρώτη γυναίκα, που χώρισα. Η Βουλγάρα ήξερε το περιστατικό και μου έκανε κι αυτή κουράγιο για να την ξεχάσω, διότι ήθελε να με έχει. Είχα χωρίσει και πήγαινα ζούλα τη νύχτα και της χτυπούσα τα παράθυρα. Άλλοτε δε μ’ άνοιγε κι άλλες φορές μου άνοιγε. Δεν ασχολιόντανε αν ήταν μέσα ο αγαπητικός της. Όχι που το είδα, αλλά μπορεί και να ήτανε. Τέτοια ήταν αυτή. Εξ ού και το τραγούδι Τα μπλε σου παραθύρια”. Η ως Βουλγάρα αναφερόμενη στην αφήγηση είναι η τραγουδίστρια Έλλη Πετρίδου.
